ساعت ۹ شب یکی از روزای (۱۴) ماه اول تابستون (تیر) فرستادنم توی این دنیا. تا حالا بیام و  واسه شما خاطره بنویسم.
 

سنم روی ۲۰ بود که تو رشته ریاضی کاربردی قبول شدم ولی چون در طول ۲ سال (۴ ترم) فقط ۲۴ واحد از درسام رو پاس کردم بهتر دیدم انصراف بدم.

فکر انصراف رو عموم تو سرم کاشت و رشد داد. عقیده داشت اگه نمی خوام درس بخونم بهتره انصراف بدم و سوار اتوبوس سرنوشت بشم تا به ایستگاه بعدی برسم. می گفت ایستگاه بعدی سربازیه

آبان ماه سال ۸۶ بود که آخرین بار رفتم دانشگاه و خودمو از هر چی مشتق و دیفرانسیل و مثلثات و جبرو و اعداد راحت کردم.

 تا به خودم اومدم بهمن ماه هم تموم می شد. سریع دست به کار شدم تا دفترچه اعزام فرستادم. نامردا مهلت ندادن. جواب دفترچه یک هفته بعد اومد و نوشته بود که ۱۸ فروردین خودمو معرفی کنم.

امکانات